Una creació en procés i poc a poc es va reunint una vídeo família ambulant d'artistes que ho posen tot a punt. En pamflet de crisi en l'art s'articulen poemes, concerts, performances, fanzines... Lletres sobre blanc i negre de grisos manifestant-se. Un home es passeja amb un davantal on hi figura la paraula crisis mentre sona de fons algú cantant Rascallú, cuando mueras qué harás tú! Penso el mateix que tú i és que no sé què faig aquí asseguda esperant a que comenci un espectacle que sembla estar en preparació contínua. Has marxat i jo hauria de fer el mateix, però fora d'aquí tot és un camp de batalla en el que m'ho han tret tot, ja res em pertany i potser mai ho podré recuperar... o quan pugui ja no voldré o no significarà res.
24.XI.08
|CASTELLANO|
Panfleto de crisis
Lentamente en una creación en proceso se van reuniendo una vídeo familia ambulante de artistas que lo están poniendo todo a punto. En panfleto de crisis en el arte se articulan poemas, conciertos, performances, fanzines... Letras sobre blanco y negro de grises manifestándose. Un hombre se pasea con un delantal donde aparece la palabra crisis mientras de fondo se oye a alguien cantando Rascallú, cuando mueras qué harás tú! Pienso lo mismo que tú y es que no sé qué hago aquí sentada esperando a que empiece un espectáculo que parece estar en preparación continua. Te has ido y yo debería hacer lo mismo, pero ahí fuera todo parece ser un campo de batalla en el que me lo han quitado todo, ya nada me pertenece y quizás nunca lo podré recuperar... o cuando pueda no querré o ya nada significará.
24.XI.08
|CASTELLANO|
Panfleto de crisis
Lentamente en una creación en proceso se van reuniendo una vídeo familia ambulante de artistas que lo están poniendo todo a punto. En panfleto de crisis en el arte se articulan poemas, conciertos, performances, fanzines... Letras sobre blanco y negro de grises manifestándose. Un hombre se pasea con un delantal donde aparece la palabra crisis mientras de fondo se oye a alguien cantando Rascallú, cuando mueras qué harás tú! Pienso lo mismo que tú y es que no sé qué hago aquí sentada esperando a que empiece un espectáculo que parece estar en preparación continua. Te has ido y yo debería hacer lo mismo, pero ahí fuera todo parece ser un campo de batalla en el que me lo han quitado todo, ya nada me pertenece y quizás nunca lo podré recuperar... o cuando pueda no querré o ya nada significará.
